Konferencja G7 w Chicago skupia się na łańcuchach dostaw ziem rzadkich: propozycje minimalnych cen i podatków węglowych

Reuters poinformował, że w związku z eskalacją globalnych napięć dotyczących dostaw surowców krytycznych, zespół techniczny G7 odbył w połowie września w Chicago zamknięte spotkanie, aby omówić szereg środków mających na celu przeciwdziałanie dominacji Chin w zakresie metali ziem rzadkich. Głównym tematem spotkania było ustalenie minimalnej ceny dla metali ziem rzadkich, podatków węglowych lub ceł opartych na wskaźnikach zużycia energii, a także regulacji inwestycyjnych i ograniczeń geograficznych w zakresie zaopatrzenia. Rozwój ten podkreśla pilne obawy krajów zachodnich dotyczące bezpieczeństwa łańcucha dostaw, ale także ujawnia wewnętrzne podziały i wyzwania związane z wdrażaniem w ramach G7.

Spotkanie odbyło się w czasie, gdy europejskie firmy po raz kolejny stanęły w obliczu wąskich gardeł w dostawach po tym, jak Chiny wprowadziły w kwietniu kontrolę eksportu metali ziem rzadkich, co postrzegane jest jako odwet za amerykańskie cła. Chociaż Chiny następnie przyspieszyły wydawanie licencji dla UE, opóźnienia w zatwierdzaniu nadal stwarzały potencjalne ryzyko wstrzymania produkcji. Dyskusje G7 wynikały z „Planu Działania w zakresie Surowców Krytycznych” uruchomionego w czerwcu, mającego na celu zmniejszenie zależności od Chin. Udział Australii jako obserwatora w spotkaniu podkreślił rolę krajów bogatych w surowce w globalnej grze.

Kluczowe punkty spotkania: Wielotorowe podejście od regulacji inwestycyjnych po narzędzia handlowe

Spotkanie w Chicago skupiło się na fakcie, że kraje G7 (z wyjątkiem Japonii) są w dużym stopniu uzależnione od Chin w zakresie magnesów ziem rzadkich i metali do produkcji akumulatorów, dążąc do przekształcenia łańcuchów dostaw za pomocą środków ekonomicznych i regulacyjnych. Według poinformowanych źródeł, w dyskusjach nie osiągnięto konsensusu, ale następujące punkty stały się przedmiotem zainteresowania:

Minimalna cena i mechanizm subsydiowania:G7 rozważa subsydiowaną przez rząd minimalną cenę dla metali ziem rzadkich, aby zachęcić do krajowej produkcji. Departament Obrony USA ustalił próg cenowy w wysokości 110 dolarów za kilogram metali ziem rzadkich, co jest znacznie wyższe niż cena rynkowa w Chinach. Australia niezależnie ocenia podobne środki w celu wsparcia lokalnych projektów dotyczących kluczowych minerałów; Kanada jest w optymistycznym nastawieniu, ale nie złożyła zobowiązania. Urzędnicy UE stwierdzili, że badają minimalne ceny, wspólne zamówienia i wewnętrzne umowy wzajemne G7.

Propozycje podatku węglowego lub ceł:Na spotkaniu omówiono nałożenie podatku węglowego lub cła na chiński eksport metali ziem rzadkich i metali pobocznych w oparciu o proporcję wykorzystania energii nieodnawialnej. Ma to na celu ukaranie chińskich metod produkcji o wysokiej emisji dwutlenku węgla, jednocześnie zachęcając do zielonych inwestycji. Urzędnik administracji Trumpa powiedział, że USA koordynują szersze środki handlowe z G7 i UE, aby zapobiec „dumpingowi cen metali ziem rzadkich”, w tym cła i minimalne ceny.

Ograniczenia inwestycyjne i geograficzne:Kluczową kwestią jest podniesienie progu regulacyjnego dla inwestycji zagranicznych w kluczowe materiały, aby zapobiec „przepływowi do Chin” firm. Inną opcją są ograniczenia geograficzne, takie jak obowiązkowe wymagania dotyczące zawartości lokalnej w zamówieniach publicznych lub zakaz zakupów z określonych krajów, takich jak Chiny, ale istnieją znaczne różnice w opiniach wśród krajów G7, a Japonia jest ostrożna ze względu na mniejsze uzależnienie od Chin.

Rezerwy strategiczne i wspólne działania:Komisarz UE ds. przemysłu zasugerował utworzenie wspólnego spisu metali ziem rzadkich podobnego do rezerw ropy naftowej. Na spotkaniu wspomniano również o włączeniu standardów ESG (środowisko, społeczeństwo i ład korporacyjny) do łańcuchów dostaw w planie działania G7.

Kanadyjskie Ministerstwo Zasobów Naturalnych i Biały Dom nie odpowiedziały natychmiast na zapytania. Analitycy zwrócili uwagę, że spotkanie odzwierciedla przejście G7 od biernej reakcji do aktywnego kształtowania, ale koordynacja wewnętrzna jest trudna i mało prawdopodobne jest wdrożenie w krótkim terminie.

Spotkanie to oznacza przejście od konkurencji o zasoby do negocjacji opartych na zasadach w zakresie metali ziem rzadkich. Plan działania G7 kładzie nacisk na przejrzystość i zrównoważony rozwój, ale sukces zależy od koordynacji i skali inwestycji. Dla Chin jest to nie tylko wyzwanie, ale także szansa na promowanie zielonej modernizacji i zdywersyfikowanego eksportu. Globalny krajobraz metali ziem rzadkich przekształca się z modelu „zorientowanego na Chiny” w model wielobiegunowy. Oczekuje się, że do 2030 r. powstanie bardziej odporny ekosystem łańcucha dostaw.