Çin'in nadir topraklar alanındaki liderliği öncelikle nadir toprak kaynakları tarafından sağlanan temel, ardından eksiksiz altyapı ve üretim (enerji) tesisleri ve ayrıca eksiksiz teknolojiler (özellikle kimyasal süreçler) sağlama yeteneği ile ilgilidir.
2015'ten 2022'ye kadar Çin, fiziksel miktar açısından net bir ithalatçı haline geldi, ancak değer açısından net bir kazanan oldu: nadir toprak konsantresi ithalat hacmi 3,3 kat arttı ve "ithalat → işleme → ihracat" modeli aracılığıyla, ham maddeler yüksek değerli mıknatıslara ve bileşiklere dönüştürülerek 7,57 milyar ABD doları gelir elde edildi.
Ağır nadir toprakların üretim maliyeti ton başına 45.000 ABD dolarına kadar çıkarken, hafif nadir toprakların maliyeti yalnızca ton başına 3.900 ABD dolarıdır. Bu, disprozyum ve terbiyum tedarik zincirinin neden jeopolitik olarak son derece hassas kaldığını ve Çin dışında kopyalanmasının zor olduğunu açıklamaktadır.
Geze Wen ve meslektaşları (Jiang Jiamei, Zhuang Mufan, Guo Yanlan), Çin'in nadir toprak tedarik zincirinin 2015'ten 2022'ye kadar olan panoramik bir resmini çizmek için iki araç - malzeme akış analizi (MFA, nadir toprakların fiziksel akışını izleme) ve malzeme akış maliyet muhasebesi (MFCA, maliyetleri ve değer birikimini muhasebeleştirme) - kullanarak Environmental Research Letters'da en son açık erişimli bir çalışma yayınladılar. Temel sonuç, gerçeği tam olarak yansıtıyor: Çin'in avantajı sadece nadir toprak madenciliğinde değil, aynı zamanda yüksek değerli nadir toprak ürünlerinin büyük ölçekli işlenmesi ve üretiminde de yatıyor - ham madde ithalatına bağımlılığı sürekli artıyor olsa bile.
2015'ten 2022'ye kadar, nadir toprak konsantresinin kümülatif ithalat hacmi yaklaşık 123,8 milyon tona ulaştı. İç madencilik ana tedarik kaynağı olmaya devam etse de, Çin'in yabancı ham maddelere olan bağımlılığı keskin bir şekilde arttı: konsantre ve birincil ürünlerin net ithalat hacmi sırasıyla yaklaşık 3,3 kat ve 8 kat arttı. Aslında, Çin yurt içinde büyük ölçekli madencilik yaparken, küresel bir nadir toprak rafinerisi olarak konumunu güçlendirmek için işleme motorunu giderek daha fazla ithal ham maddelerle besliyor.
Gerçek güç enerji veya minerallerde değil, endüstriyel yeteneklerde yatar. Üretim maliyetlerinin %95'inden fazlası sistem ve malzeme maliyetlerinden - işgücü, özel tesisler, sermaye ekipmanları ve karmaşık ayırma kimyasal süreçleri - gelir ve bu, nadir toprakların avantajının altyapı ve teknik bilgi birikimi üzerine inşa edildiğini vurgular. Bu, özellikle üretim maliyeti ton başına 45.000 ABD doları olarak tahmin edilen ağır nadir topraklar için geçerlidir, hafif nadir toprak oksitlerinin maliyeti ise yalnızca yaklaşık 3.900 ABD dolarıdır. Bu fark, disprozyum ve terbiyum ile ilgili tedarik zincirinin neden siyasi olarak hassas kaldığını ve Çin dışında kopyalanmasının zor olduğunu açıklamaktadır.
Bu arada, değer aşağı akış aşamasında birikir: fonksiyonel malzemeler, özellikle mıknatıslar, en büyük ekonomik ağırlığı taşırken, nadir toprak bileşikleri en yüksek katma değeri (75,7 milyar ABD doları) üretir. Bu, ilginç bir çelişki oluşturur - Çin, ağırlık açısından net bir ithalatçı haline geldi, ancak değer açısından net bir kazanan olmaya devam ediyor, ham maddeleri "ithalat → işleme → ihracat" modeli aracılığıyla yüksek değerli mühendislik malzemelerine dönüştürerek kar elde ediyor.
Mesajınız 20-3.000 karakter arasında olmalıdır!
