صنایع متعدد در ژاپن از اضطراب فلزات کمیاب رنج می‌برند

در تاریخ ۱۰ دسامبر، بخش بین‌الملل روزنامه اقتصادی (صفحه ۰۴) مقاله‌ای با عنوان «صنایع متعدد ژاپن از اضطراب فلزات کمیاب رنج می‌برند» منتشر کرد.

متن کامل به شرح زیر است:

اخیراً، اقتصاددانان ژاپنی خاطرنشان کرده‌اند که دولت و صنایع ژاپن از نزدیک اجرای کنترل صادرات چین بر اقلام مرتبط با فلزات کمیاب را زیر نظر دارند.

در سال‌های اخیر، ژاپن تلاش‌های خود را برای متنوع‌سازی منابع عرضه، توسعه مواد جایگزین، تقویت ذخایر ملی و ترویج بازیافت برای کاهش وابستگی خود به فلزات کمیاب چینی تسریع کرده است. آمارها نشان می‌دهد که وابستگی ژاپن به واردات فلزات کمیاب چینی از حدود ۹۰٪ به حدود ۶۰٪ کاهش یافته است. با این حال، اتکای آن به دسته‌های حیاتی همچنان بسیار متمرکز است. فلزات کمیاب سنگین مانند دیسپروزیم (Dy) و تربیوم (Tb)، که برای آهنرباهای نئودیمیوم مورد استفاده در موتورهای محرک وسایل نقلیه الکتریکی ضروری هستند، تقریباً ۱۰۰٪ به عرضه چین وابسته هستند. هرگونه محدودیت همچنان شوک‌های قابل توجهی به اقتصاد ژاپن وارد می‌کند.

تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که پنج بخش کلیدی—خودروسازی، قطعات الکترونیکی، انرژی بادی، تجهیزات پزشکی و هوافضا—در صورت اعمال کنترل صادرات توسط چین، بیشترین آسیب را متحمل خواهند شد. در صنعت خودروسازی، وسایل نقلیه الکتریکی و هیبریدی به آهنرباهای نئودیمیوم برای موتورهای محرک متکی هستند. خودروسازان ژاپنی قبلاً تولید مدل‌های خاصی را به دلیل کمبود فلزات کمیاب به حالت تعلیق درآورده‌اند و فناوری‌های جایگزین هنوز تجاری نشده‌اند. در الکترونیک، فلزات کمیاب به طور گسترده در تلفن‌های هوشمند، تجهیزات تولید نیمه‌هادی‌ها و درایوهای هارد دیسک استفاده می‌شوند و جایگزینی مواد فلورسنت و مغناطیسی به ویژه دشوار است. چین در فرآیند پالایش از مزیت بسیار زیادی برخوردار است. تجهیزات انرژی بادی نیز به شدت به آهنرباهای با کارایی بالا وابسته هستند، در حالی که فناوری‌های جایگزین با مسائل مربوط به کاهش راندمان و هزینه‌های بالاتر مواجه هستند. در تجهیزات پزشکی، آهنرباهای قوی مورد استفاده در دستگاه‌هایی مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) بدون فلزات کمیاب غیرقابل جایگزین هستند. بخش هوافضا، از جمله موتورها و تجهیزات دفاعی، به طور گسترده از آلیاژها و آهنرباهای فلزات کمیاب استفاده می‌کند و فضای کمتری برای جایگزینی باقی می‌گذارد.

اقتصاددانان ژاپنی تخمین می‌زنند که اگر محدودیت‌های صادرات فلزات کمیاب چین به مدت سه ماه ادامه داشته باشد، زیان‌های اقتصادی ژاپن به حدود ۶۶۰ میلیارد ین می‌رسد که معادل کاهش ۰.۱۱٪ در تولید ناخالص داخلی اسمی و واقعی در آن سال است. اگر محدودیت‌ها یک سال به طول انجامد، زیان‌های اقتصادی به حدود ۲.۶ تریلیون ین افزایش می‌یابد و تولید ناخالص داخلی را ۰.۴۳٪ کاهش می‌دهد.

(منبع: Zhengshi'er)